۱- پسر عزيزم:

1- Dear son...

آقاي حبيب الله روحي در سال 1357(30 ساله ) در آمل بدنيا آمد. دورة هنرستان را به پايان رساند . همسرايشان ناشنوا بوده و صاحب يك فرزند پسر كه خدا را شكر شنوا بوده و در كلاس دوم ابتدايي مشغول تحصيل مي باشد . آقاي روحي در ابتداي فعاليت در سالهاي 1377 تا 1375 به مدت 2 سال معاون كانون ناشنوايان آمل بوده ، بعد از ازدواج مدت شش سال ساكن قائم شهر بود ، در آن سالها مدت دو سال معاون انجمن خانواده استان مازندران بود ،‌ نيز دو سال عضو كانون ناشنوايان قائم شهر بود . در سال 1383 تا 1382 مدت يك سال خزانه دار كانون ناشنوايان استان مازندران بود . در حال حاضر مدت چهار سال از سالهاي 1382 تا 1386 به عنوان رئيس كانون ناشنوايان شهرستان آمل مشغول فعاليت است ، در مدت شش سال تعدادي از پسران در امور صنعتي مشغول كار شدند و نيز دو نفر از ناشنوايان بابل در شركتي در آمل مشغول فعاليت مشغول شدند همچنين براي سالن ورزشي سه عدد ميز پينگ پنگ تهيه گرديد . تا ناشنوايان بتوانند در اين رشته موفقيت بيشتري را كسب كنند در تابستان گذشته كلاس خوشنويسي و كلاس نهضت سواد آموزي دائر گرديد كه بسيار موفق بود . مدت دو سال است كه صندوق تعاوني تشكيل شد كه وام پرداخت مي كند تا بتواند كمي از مشكلات ناشنوايان را برطرف كند ......

تيم ملي فوتبال ناشنوايان جمهوري اسلامي ايران در بازيهاي آسيايي تايلند انتخابي المپيك 2009 چين تايپه به مقام قهرماني دست يافتند از آنجائيكه تعداد شش نفر از  استان مازندران بنامهاي محمد پرگر ، اكبر صادقي ، ابوالقاسم مسكيني ، حسين محمدي ، عباس شوراب رجبي ( بازيكنان ) و مهرداد فرهمند ( كمك مربي تيم ملي ) در اين بازيها حضور داشتند . نتايج بازيهاي تيم ملي فوتبال ناشنوايان ايران در اين مسابقات شركت كرده اند به شرح ذيل مي باشد . اين بازيها از تاريخ 20 خرداد تا 29 خرداد انجام شد .

مقدماتي :

ايران 6 – ژاپن 1 

ايران 4 – كره جنوبي 0

نيمه نهايي :

ايران 3 – قزاقستان 2

فينال :

ايران 4 – تايلند 0

       تيم هاي ايران ، ژاپن ، كره جنوبي و قزاقستان به بازيهاي المپيك 2009 چين تايپه راه يافتند .

                      محمد پرگر                       اكبر صادقي              ابو القاسم مسكيني

                  حسين محمدي            عباس شوراب رجبي            مهرداد فرهمند

                                                                                        كمك مربي تيم ملي 

                                                    بسمه تعالي        

                                                                           شماره 24852-20-1207-4/13                         

                                                                                                        تاريخ : 8/2/1387

از : پليس راهنمايي و رانندگي ناجا – معاونت فني مهندسي و خدمات ترافيك

به : روساي پليس راهور فا استانهاي كشور

                موضوع : اصلاحيه مواد 5 و 8 پيوست 2 آئين نامه راهنمايي و رانندگي

برابر اعلام وزارت كشور بدينوسيله اصلاحيه مواد 5 و 8 پيوست شماره 2 آئين نامه راهنمايي و رانندگي موضوع تصويب نامه شماره 20873/ت29169 ه مورخه 8/4/86 هيات محترم وزيران كه در اجراي تبصره 3 ماده 27 آئين نامه راهنمايي و رانندگي مصوبه هيات محترم وزيران به تصويب وزراي كشور ، راه و ترابري و وزير بهداشت ، درمان و آموزش پزشكي رسيده است ، بشرح ذيل جهت اجرا ابلاغ مي گردد . دستور فرمائيد وصول بخشنامه را اعلام نمايند .

1-   متن زير بعنوان بند 3 به ماده 5 پيوست شماره 2 آئين نامه راهنمايي و رانندگي ، موضوع تصويب نامه شماره 20873/ت29169 ه مورخه 8/4/86 هيات محترم وزيران اضافه مي گردد :

« در صورتي كه متقاضي ، حداقل شرايط پزشكي مندرج در بندهاي 1 و 2 را دارا نباشد ، منحصرا" مي تواند جهت دريافت گواهينامه رانندگي پايه ب گروه 1 اقدام نمايد »

2-  متن زير بعنوان تبصره ماده 8 پيوست 2 آئين نامه راهنمايي و رانندگي ، موضوع تصويب نامه شماره 20873/ت29169 ه مورخه 8/4/86 هيات محترم وزيران اضافه مي گردد :

« نصب علائم مخصوص ناشنوايان برروي وسيله نقليه براي دارندگان گواهينامه موضوع بند 3 ماده 5 براي آگاهي ساير رانندگي الزامي است » . ب 1

                                                                             رئيس پليس راهنمايي و رانندگي ناجا

                                                                               سرتيپ دو پاسدار محمد رويانيان

گيرندگان :

1. پليس راهورفا تهران بزرگ جهت آگاهي و اقدام لازم
2. پليس ترافيك شهري پليس راهور ناجا جهت آگاهي و اقدام لازم
3. پليس راهور ناجا جهت آگاهي و اقدام لازم
4. معاونت عمليات ترافيكي پليس راهور ناجا جهت آگاهي و اقدام لازم
5. مركز صدور گواهينامه هاي رانندگي پليس راهور ناجا جهت آگاهي و اقدام لازم
6. مدير عامل موسسه راهگشا جهت آگاهي و اقدام لازم

ايران 6 - ژاپن 1

ايران 4 - كره جنوبي 0

ايران 3 - قزاقستان 2

 پدر و مادر من هر دو مسیحی بودند . حتی پدرم پیشوای روحانی بود .به هر حال ، در صبح روز چهارم دسامبر 1982 در ملبورن « استرالیا» آخریم دو کلمه ای که در فکر والدین من بود ، شکر خداوند بود . اولین پسر آنها بدون عضو و معلول به دنیا آمده بود . آنها هیچ گونه آمادگی برای رویارویی با این مسئله نداشتند . دکترها شوکه شده بودند و هیچ جوابی برای آنها نداشتند . اونها هنوز هیچ دلیل پزشکی برای اینکه چرا این اتفاق افتاد ندارند . حالا نیک برادر و خواهرهایی داره که مثل بچه های دیگه به دنیا آمدند .تمتم کلیسا برای تولد من ماتم گرفته بودند و خانواده من بسیار متأثر شده بودند . همه می گفتند : ( اگر خدا خدای عشق است چرا باید همچین اتفاقی به این بدی نه برای یک فرد معمولی بلکه برای یک مسیحی که خود را وقف خدا کرده است رخ بدهد) پدرم فکر می کرد مدت زیادی زنده نمی مانم اما آزمایش ها ثابت کرد یک پسر کاملاً سالم با اعضای کمتر هستم .خانواده من یک نگرانی عمده و ترس آشکار در مورد نوع زندگی من داشتند . در طول آن سالها خداوند به آنها قدرت ، عقل و جرأت داد . کمی بعد از آن من به اندازه کافی بزرگ شده بودم که به مدرسه بروم .قانون استرالیا به من اجازه نداد تحصیل خود را به طور یکپارچه در مدارس اصلی شروع کنم به دلیل ناتوانی فیزیکی من ، خداوند معجزه کرد و به مادرم قدرت داد تا با قوانین بجنگد و آنرا تغییر دهد و من یکی از اولین دانش آموزان معلول بودم که شروع به تحصیل کردم .من دوست داشتم مدرسه برم و مثل افراد دیگه زندگی کنم . من با حمایتهای والدینم شروع کردم به بهبود رفتارم که به من کمک کرد بر مشکلاتم غلبه کنم . من می دونستم که متفاوت هستم ولی در درون مثل دیگران بودم . زمانهای زیادی بود که احساس می کردم خیلی ضعیف هستم و مثل دیگران نمی توانم به مدرسه بروم . اما توسط والدینم تشویق و ترغیب می شدم تا این نکات منفی را در ذهنم حذف کنم و سعی کنم تا با صحبت کردن با بچه های مدرسه شروع کنم به برقراری ارتباط با آنها . بزودی بچه ها فهمیدند که من هم مثل آنها هستم وآشنای با دوستان جدید لطفی بود که خداوند در حق من انجام داد .زمانهای زیادی بود که من احساس افسردگی و عصبانیت می کردم به خاطر شرایطی که قادر به تغیر آن نبودم و نمی توانستم کسی را برای این شرایط به عنوان مقصر سرزنش کنم . من به کلیسا می رفتم و فهمیدم که خداوند همه ما را دوست دارد و مراقب همه ماست . اما متوجه نشدم که اگر خدا مرا دوست دارد چرا اینطور مرا آفریده است ؟ آیا من کار غلطی انجام داده ام ؟  من می خواستم زندگی و رنج من در سن جوانی به پایان برسد اما یکبار دیگر ممنون خداوند هستم بخاطر والدینم و خانواده ام کسانیکه همیشه برای راحتی و آسایش من تلاش کردند و به من قوت و انرژی دادند .یکی از اولین درسهایی که من یاد گرفتم این بود که هیچ چیز را بدیهی و بی ارزش ندانیم و ما می دانیم خداوند بهترینها را برای کسانی که دوستشان دارد انجام می دهد ، من به این نتیجه رسیدم که خداوند اجازه انجام هیچ کاری را در مورد بنده اش نمی دهد مگر اینکه هدفی در آن داشته باشد . من در سن 15 سالگی زندگیم را به طور کامل به حضرت عیسی مسیح تقدیم کردم . عیسی مسیح می گوید دلیل اینکه بشر نابینا به دنیا می آید این است که حکمت خدا شاید در او آشکار شود . من مطمئناً باور دارم که خدا مرا التیام خواهد داد و من می توانم یکی از دلایل قدرت بهت برانگیز او باشم . بعد از مدتی من فهمیدم اگر ما برای خواسته ای دعا می کنیم اگر خواسته ما خواسته خدا نیز باشد حتماً اتفاق می افتد ولی اگر خواسته خداوند نباشد حتماً چیزی بهتر از آن اتفاق می افتد .من اکنون 21 سال دارم و مدرک کارشناسی ارشد در رشته حسابداری و برنامه ریزی مالی دارم . همچنین من یک سخنگوی انگیزه بخش نیز هستم و دوست دارم به جاهای مختلف بروم و داستان و شواهدم را برای تمتم کسانی که در دسترس هستند تقدیم کنم .من اهداف و رویاهای زیادی دارم که برای رسیدن به آنها برنامه ریزی کرده ام . من می خواهم بهترین دلیل و شاهد عشق و امید خداوند باشم . من می خواهم در سن 25 سالگی از نظر مالی مستقل شوم . در زمینه مسکن سرمایه گذاری کنم و ماشینی رو برای خودم تغییر بدهم تا بتونم رانندگی کنم . و در شو تلویزیونی اپرا شرکت کنم و داستان را برای همه بازگو کنم .نوشتن کتابهایی که پرفروش باشند و تا پایان سال اولین کتاب رو تمام می کنم . ((نه دست ، نه پا ، نه نگرانی )) اسم کتابم هست .من باور کردم که اگر شما اشتیاق و شوقی برای انجام چیزی داشته باشید و آن خواسته خدا نیز باشد شما در بهترین زمان آنرا بدست خواهید آورد . ما انسانها بدون هیچ دلیلی برای خود محدودیت قائل می شویم . چه چیز از این بدتر برای خداوند نیز محدودیت قائل می شویم ، کسی که قادر به انجام همه کاریست . ما خداوند را در درون یک جعبه نهاده ایم . چیزهای حیرت انگیزی در مورد قدرت خداوند وجود دارد ، ما زمانی که چیزی را از خدا می خواهیم باید ابتدا باید میزان لیاقت و قابلیت خود را بسنجیم  که آیا شایستگی دریافت را داریم ؟ سپس از خدا بخواهیم .  خدا را سپاس 

به مناسبت چهلمين روز در گذشت شادروان مهندس محمد سعيدي ، با رفتنش ما را در غمي بزرگ تنها گذاشت . به احترام و به ياد تمام مهرباني هايش گردهم مي آييم.

مکان : مشهد مقدس

ساعت 9 صبح حرم مطهر امام رضا – صحن جمهوري – بهشت ثامن الائمه ( جمعه 24/3/87 )

ساعت 19-17 مسجد قبا – واقع در بلوارخیام نبش خیام ۲1 ( جمعه 24/3/87 )

                 رياست اسبق كانون ناشنوايان استان خراسان رضوي و مشاور هيات مديره کانون ناشنوایان ایران

مادر محمد ، ميناي عزيزم

مي دانم كه تولد محمد بهترين تجربه زندگيت بود

و بزرگ كردن و بالندگيش سخت ترين تجربه

آنقدر سخت كه هرگز نمي شناسم كسي را ، از پس اينهمه بر آمده باشد ، ولي تو توانستي .

و رفتنش....

رفتنش ، بدترين تجربه ، كه ، بدترين حادثه زندگيست .

هرگز شعور درك اين تجربه را ندارم .

حتم دارم روح او ،

خيلي نزديك .... ، شايد لاي شب بوهاي باغچه

                       شايد زير درخت سرو

                       شايد كنار تو

                       شايد ... هر جا كه خدا هست ،   باشد

ما را در غم انگيزترين روزهايت شريك بدان .

                                      **************************

محمد عزيزم

سكوتي كه در تمام سالهاي زندگي كوتاهت همراهت بود

و سكوت غم آلودي كه روزهاي آخر زندگيت برجانت نشسته بود ،

غوغايي افكند بر جان و روح من .

غوغاد و هياهويي به بزرگي روحت ، كه هرگز در اين سالهاي آشنايي آنرا نشناختم.

تو بزرگ بودي و پاك و پر از هياهوي سكوت .

روحت را به خدا مي سپارم كه فقط اوست كه اين بزرگي را مي فهمد.

                                     **************************

كلاراي خوبم

وقتي محمد را به خدا مي سپرديم ، همه فكرم تنهايي تو بود ،

تنهايي پسرانت ،

نور چشمهايت .

اما چيزي به من آرامش مي داد :

و آن وجود پاك مادرت بود ، مادري بهتر از برگ درخت ، مادري مهربان ، صبور ، آرام ،

مادري كه براي محمد هم مادري كرد ، مادري كه هميشه در كنار تنهايي هايت بود ، با تو خنديد ، با تو گريست ، با تو دست محمد را گرفت

و با تو .....

و پس از او برادرانت ، برادران خوبي كه پروانه را شرمنده كرده اند از چرخيدن به دور شمع .

نمي دانم اينهمه خوبي از كجاست

اينها را كه ديدم ، دلم آرام گرفت ، ديگر نه تو تنهايي ، نه كيسان و نه كيان عزيزم

آري ، تاشقايق  هست زندگي بايد كرد .

                                      **************************

                                         M.M.