نمايندگان معلمان ناشنوا كه از مازندران و گلستان در اين همايش حضور داشتند به شرح ذيل مي باشند.

مهدي كاوياني و محمد پرگر نماينده كانون ناشنوايان مازندران ، مهسا قاسم پوري نماينده شوراي معلمان ناشنوا از مازندران مركز ساري- مهلا ذرات بصير نماينده كانون ناشنوا  از ساري - اكبر صادقي رئيس كانون قائم شهر - مهدي عالميان رئيس كانون بابل و عارفه آباديان معلم ناشنوا از بابل - سيد مسعود جلال زاده معلم و نماينده كانون از آمل و ليلا روحي معلم ناشنوا از آمل ، زهرا پرگر معلم ناشنوا از آمل، سيما هاشمي معلم از آمل -  مهري شهابي رئيس كانون نور – نبي سلطاني رئيس كانون چالوس و نوشهر و شايسته چر مچي معلم ناشنوا از چالوس – سميه نيك كار نماينده كانون تنكابن و سمانه شيرازي معلم ناشنوا از تنكابن – حبيب باقي تبار نماينده انجمن از بابلسر و مهري رمضان پور ، شيدا حق پرست معلم ناشنوا از بابلسر – اميد عزيز پور رئيس كانون گلستان و احيا ء رونقيان معلم ناشنوا از گرگان – امين الهي رئيس كانون گنبد و شيرين زماني معلم ناشنوا از گنبد - سيد رضا حسيني رئيس كانون نكاء .

بايد متذكر شويم اولين همايش معلمان ناشنوا در سال ۱۳۸۴ در اصفهان و دومين همايش معلمان در سال ۱۳۸۵ در تهران برگزار گرديد .

  در ضمن صحبتهاي بعضي از معلمين را متذكر مي شويم

معلمي مي گفت :

در مدرسه اي به معلم ناشنوا كه رشته طراحي و دوخت را از دانشگاه تربيت معلم اخذ كرده با معدل خوب و سابقه تدريس خوب به بهانه اينكه معلمين ناشنوا بي سواد هستند به كار كتابداري و يا كمك معلم مي گماشته علا رغم اينكه از اداره ابلاغ خياطي داشته در عوض به معلم حق التدريس درس خياطي مي دادند.

معلمي ديگر مي گفت :

بين معلم شنوا و ناشنوا تبعيض قائل مي شوند مثلا" اگر دانش آموزي ناشنوا از معلم شنوا ناراضي بود و مي گفت خوب درس نمي دهد مدير مي گفت اينطور نيست اصلا" اين حرف را نزن ولي اگر شكايت از معلم ناشنوا مي شد مدير سرزده وارد كلاس مي شد و مي نشست تا ثابت كند كه معلم ناشنوا ناتوان است و بين معلم شنوا و ناشنوا تبعيض قائل مي شد .

معلمي تعريف مي كرد  :

اگر بچه هاي ناشنوا را به مدرسه خاص مي فرستيد چرا دانشگاه خاص نداريم حالا كه دانشگاه خاص نداريم لااقل براي آنها رابط بدهيد در ضمن براي رابط حقوق كافي منظور كنيد تا او با اشتياق و علاقه به ناشنوايان كمك كند .

معلمي مي گفت :

زنگ تفريح بعضي مسئولين مدرسه با بچه هاي ناشنوا بدرفتار مي كنند ، معلمين ناشنوا از اين موضوع رنج مي برند و آنرا توهين به جامعه ناشنوايان مي دانند .

مربي خوابگاهي تعريف مي كرد :

بچه هاي ناشنوا دو هفته در ميان به خانه هايشان مي روند، در مدت اين دو هفته بچه ها در مدرسه شبانه روزي در مدرسه حبس هستند و هيچ تفريحي ندارند در نتيجه بسيار بد خلق و عصبي مي شوند و با چنين روحيه اي چگونه مي توانند راندمان خوبي داشته باشند .

معلمي ديگر مي گفت :

در مدرسه اي تلفيقي معلم تلفيقي شاگرد را به اطاقي برده مي گويد بنشين درس بخوان هر وقت مشكلي داري به من بگو اگر شاگردي تنبل و خجالتي باشد مشكلش حل نمي شود .

معلمي مي گفت :

در ضمن خدمت همه شنوا هستند و مربي توجهي به معلم ناشنوا ندارد كه طوري تدريس كند كه او بفهمد ، رابط هم كه نيست ، در نتيجه معلم ناشنوا فايده زيادي نمي برد و با مقدار زيادي رنج و غداب دوره را به پايان مي رساند .

معلمي تعريف مي كرد  :

مدت ۱۶ سال به عنوان معلم آمادگي افراد ناشنوا و كم توان بوده و در حال حاضر دفتردار مدرسه مي باشد هنوز هيچ اقدامي براي استخدام و رسمي شدن او صورت نگرفته .

معلمي مي گفت :

چرا معلم ناشنوا را به مدرسه عقب مانده مي فرستيد او نمي تواند مشكل دانش آموزان عقب مانده را حل كند .

معلمي مي گفت :

در اندرز گاه براي گفتار درماني مربي اندرز گاه به والدين مي گويد شما بيرون منتظر بمانيد تا كارمان تمام شود آيا بهتر نيست مادر هم حضور داشته باشد تا ياد بگيرد با بچه اش كار كند .

      در پايان اميدوارم كه قطعنامه سومين همايش تا شروع چهارمين همايش به تصويب برسد و شماري از مشكلات جامعه ناشنوايان بر طرف گردد .

                      تعداد ۲۴ نفر از معلمان و نمايندگان كانونها مازندران و گلستان

                        .........................................................................

    شهرستان مراغه

شهرستان مراغه در جنوب استان آذربايجان شرقي و دامنه جنوب و جنوب غربي كوه هاي سهند واقع شده و به شهرستان هاي هشترود ، ملكان ، بناب و درياچه اروميه محدود است . ۱۴۸۵ متر از سطح دريا ارتفاع و بزرگترين شهر استان پس از تبريز مي باشد .

       مقبره اوحدي و موزه ايلخاني

مقبره اوحدي مراغه اي سازه اي مدرن و بتني است كه در فاصله سالهاي ۵۳ تا ۵۷ بوسيله انجمن آثار ملي ايران بر روي مزار اين شاعر شهير قرن هفتم و هشتم هجري قمري اجرا شده است . اوحدي شاعر و عارف نامي عصر خود بوده كه صاحب ديوان قصايد، غزليات، ده نامه منطق العشاق و مثنوي جام جم بوده است . بسان الغيب حافظ شيرازي از وي بعنوان پير طريقت خود ياد كرده است . ساختمان مجاور مقبره اوحدي در سال ۱۳۷۵ بعنوان نخستين موزه تخصصي ايلخاني كشورمان فعاليت خود را آغاز نمود و با گردآوري آثار برجسته ايلخاني از موزه هاي كشور و استان و تداوم برنامه توسعه آن از موزه هاي غني كشورمان محسوب مي شود . موزه مراغه آثار ارزشمندي از انواع سفال و كاشي هاي مختلف از همه تكنيك هاي رايج سفالگري اين دوره و مجموعه كاملي از سكه هاي ايلخانان ايران و انواع اشيا شيشه اي، فلزي و تعدادي نسخ خطي را در خود جاي داده است .

           .....................................................................................................

       رصدخانه خواجه نصير

رصدخانه مراغه نخستين بناي عصر ايلخاني است كه يكسال پس از انتخاب مراغه بعنوان پايتخت هلاكوخان در سال ۶۵۷ هجري قمري بوسيله خواجه نصيرالدين طوسي ساخته شد . احداث اين رصدخانه حدود دوازده سال طول كشيده است . خواجه نصير با گرد آوري دانشمندان مختلف از اقصي نقاط جهان و نجات آنان از دست يورشهاي مغولها ونيز با گردآوري كتابخانه عظيم ، اين محل را به بزرگترين مركز علمي جهان در آن دوره مبدل ساخت و موجبات تدوين زيج ايلخاني را فراهم نمود. اين محل تا سالها، الگوي ساخت رصدخانه هاي بزرگي بوده است . الغ بيك بر اساس طرح رصدخانه مراغه رصدخانه اي در سمرقند بنيان نهاد. همچنين فومن جي منجم چيني نيز با الهام از اين مجموعه رصدخانه اي در چين ايجاد كرد . اين مجموعه از بخشهاي مختلفي چون برج مركزي، كتابخانه ، واحدهاي مدور پنجگانه و ديگر واحدهاي كارگاهي از جمله ريخته گري و محل ساخت ابزار آلات تشكيل مي شد .

            ......................................................................................................

      گنبد سرخ

گنبد سرخ مراغه از قديمي ترين آثار دوره سلجوقي است . تاريخ احداث بنا بر اساس كتيبه كوفي سر در بنا ۵۴۲ هجري قمري است . كتيبه ديگر اين بنا در بردارنده نام باني گنبد سرخ ( عبدالعزيز بن محمود بن سعد) ، حاكم آذربايجان مي باشد . همچنين نام سازنده بنا بنام المحسن المعمار در كتيبه ديگري از بنا مشخص شده و بقيه كتيبه هاي كوفي آن آيات قرآني است . شيوه خاص معماري آجري و تزئينات هر يك از طاق نماها ، اين اثر را كاملا" برجسته كرده و برابر نظر اريك شرودر در كتاب صنايع ايران ، تزئينات ستون هاي آجري نماي ورودي آن از شاهكارهاي معماري آجري جهان است . تلفيق كاشي و آجر در عصر سلجوقي براي اولين بار از اين اثر آغاز شده و استفاده از كاشي بصورت محدود در نماي ورودي و در بالاي سر در آن به شيوه كاملا" هنرمندانه جلوه خاصي به اين بخشيده است .