ثمین باغچه‌بان، آهنگساز برجسته‌ی ایرانی که در سالهای پس از انقلاب در غربت در ترکیه زندگی می‌کرد، در سن هشتاد و دو سالگی درگذشت.  ثمین باغچه‌بان در تهران به دنیا آمده بود و پدرش جبار باغچه‌بان، بنیانگذار آموزشگاه ناشنوایان در ایران بود. ثمین پس از پایان تحصیلاتش در هنرستان عالی موسیقی در تهران، به ترکیه رفت و تحصیلات خودش را در رشته‌ی آهنگسازی در کنسرواتور دولتی آنکارا به پایان برد.در سال ۱۳۲۹ به ایران برگشت و ضمن سالها تدریس در هنرستان، آثار مختلفی ساخت. به ویژه با الهام از موسیقی ملی و محلی ایران که بخشی از این آثار، با ارکستر سمفونیک تهران و ارکسترهای دیگر در ایران اجرا شده‌اند. ثمین باغچه‌بان تلاش می‌کرد تجربیات خودش را از موسیقی کلاسیک، با میراث موسیقایی کشور خودش بیامیزد. سوییت بومی‌وار که شنونده‌ی یکی از همین آثار است.یکی از معروفترین آثار ثمین باغچه‌بان «زال و رودابه» نام داشت که در جشن گشایش تالار رودکی یا «وحدت» فعلی در تهران، در سال ۱۳۴۶ با ارکستر سمفونیک تهران، به رهبری حشمت سنجری و گروه آواز جمعی اپرای تهران، به رهبری همسر ثمین، اِولین باغچه‌بان اجرا شد.ثمین باغچه‌بان کوشش‌های زیادی را هم در جهت جمع‌آوری آهنگهای محلی انجام داد و از بخشی از آنها در کارهای آهنگسازی‌اش هم استفاده کرد، از جمله قطعه‌ی «شعله» که با الهام از یک ترانه‌ی محلی بختیاری ساخته شده است. ثمین باغچه‌بان مدت کوتاهی بعد از انقلاب به ترکیه مهاجرت کرد و همراه با همسرش تا پایان عمر در استامبول زندگی می‌کرد.فعالیت جدی دیگری در زمینه‌ی موسیقی انجام نداد، ولی چندسال پیش خاطراتش را در تهران به صورت کتابی منتشر کرد. بخشی از آثار ثمین باغچه‌بان به رهبری منوچهر صهایی در سالهای اخیر با ارکستر فیلارمونیک پلوردیو در بلغارستان ضبط شده که به صورت سی‌‌دی در ایران و اروپا منتشر شده است. یکی دیگر از آثار او آلبومی‌ است به اسم «رنگین کمون» که با همکاری نوازندگان ارکستر سمفونیک رادیو وین به رهبری توماس کریستین داوید اجرا شد. قطعاتی برای کودکان. یکی از قطعات این آلبوم «نوروز تو راهه» نام داشت...ما همه ناشنوايان به خانم ثمينه باغچه بان تسليت عرض مي نمايم..

صورتجلسه تعيين اعضاء اصلي و علي البدل هئيت مديره و بازرسان

روز دوشنبه 29/11/86 در سالن اجتماعات بهزيستي شهرستان تنكابن با حضور انتخاب شدگان كانديداها از سوي ناشنوايان مبني بر تصيين اعضاء اصلي و علي البدل هئيت مديره و بازرسان شهرستان تنكابن به بحث و تبادل نظر پرداخته و با موافقت و راي گيري اعضاء ذيل به اين سمتها انتخاب شده اند .

 كاپيتان تيم ملي واليبال ناشنوايان ايران اعلام كرد : اردوهاي اين تيم براي شركت در رقابت هاي جهاني مراحل آخر خود را مي گذراند . آقاي بي پناه افزود : تا زمان اعزام به مسابقات جهاني سال آينده كه در آرژانتين برگزار مي شود ، سه مرحله ديگر اردو باقي مانده است كه اميدواريم پس از گذراندن آنها با آمادگي كامل به اين مسابقات اعزام شويم . وي ادامه داد : سخت ترين رقباي ما در مسابقات جهاني كشورهاي « اوكراين ، روسيه و ايتاليا » هستند كه به همران ايران از قدرتهاي برتر واليبال ناشنوايان جهان محسوب مي شوند . وي خاطر نشان كرد : اردوهاي فشرده اي را زير نظر « مسعود صالحيه و نعمت مقيمي » مي گذرانيم و به دنبال آن هستيم تا در مسابقات انتخابي بازي هاي پارالمپيك كه پس از مسابقات جهاني برگزار مي شود ، با قدرت شركت كنيم . بي پناه كه سابقه حضور در چندين دوره مسابقات جهاني و بازي هاي پارالمپيك را در كارنامه دارد ، تاكيد كرد : پس از شركت در بازي هاي پارالمپيك پكن در سن 43 سالگي از دنياي ورزش خداحافظي ميكنم اما از ياد نخواهم برد در حالي كه يكي از پرافتخارترين ورزشكاران بهشهر محسوب ميشوم هيج نشانه اي از قدراني در وجود مسوولان اين شهر نديده ام و اطمينان دارم تعداد كمي از مديران بهشهر را كه با رنج و مشقت بسيار ناشي از ناشنوايي به اين مدارج دست يافته ام ، مي شناسند . كاپيتان تيم ملي واليبال ناشنوايان ايران ادامه داد : من اولين ورزشكار اهل بهشهر بودم كه در بازي هاي پارالمپيك حضور بافتم و كاپيتان تيمي بودم كه به مقام سوم جهان رسيد اما پس از آن مسابقات از من با چند سكه و يك يخچال تقدير شد كه البته هيج مسوول بهشهري اطلاعي از اين مراسم كه در شهر ساري برگزار شد نداشت.....