طراح و عکس : خانم چراغی

                ***********************************************************************

                            گردهمایی نمایندگان دانشجویان ناشنوای سراسر کشور

 بنابه دعوت كانون ناشنوايان ماكو نمايندگان دانشجويان ناشنواي سراسر كشور در تاريخ 17-16 مرداد 1387 بعد از طرح و بررسي و تبادل نظر درباره مسائل آموزش عالي دانشجويان ناشنوا قطعنامه زير را تصويب نمودند.

1-      كلاسهاي كنكور جهت آماده سازي دانشجويان براي امتحان ورودي دانشگاه مناسب با ناشنوايان و به همراه رابط احداث گردد.

2-      مشكل ارتباطي و تفهيم و تفاهم دانشجويان ناشنوا و نيمه شنوا كه در شرايط مختلف و يا درجات مانع استفاده آنها از كلاسهاي درس استادان است مشكل بسيار بزرگ و جدي ميباشد پس تامين يك ياد داشت نويس و يك رابط زبان اشاره در هر كلاس ضروري مي باشد . همچنين پيشنهاد مي شود در صورت امكان در هر شهر دانشجويان يك رشته در يك دانشگاه و در يك كلاس جمع آوري گردند تا نياز به رابط كمتري باشد .

• لازم است كه مسئولان محترم چند واحد دانشگاهي مخصوص دانشجويان ناشنوا در رشته هاي مناسب آنها در دانشگاههاي موجود در چند نقطه كشور ضميمه كنند ، چنين كاري به طور موفقيت آميز در تهران در رشته ماشين ابزار با حضور 55 دانشجو و يك رابط در دو كلاس در دانشگاه علمي كاربردي پودماني اوين انجام گرفته است . دانشجويان اين رشته از ترم سه به بعد وارد كارخانه ميشود كه همزمان با ادامه تحصيل ميتوانند مشغول به كار شوند.

3-      دانشجويان ناشنوابه علت آشنايي ناكافي با رشته هاي تحصيلي دچار مشكل ميشوند. مثلا" نمي توانند به كدام رشته علاقمند هستند و در چه زمينه اي توانايي دارند . از مسئولين در خواست مي شود مشاور ويژه براي انتخاب رشته در نظر بگيرند. همچين مشاور براي انتخاب شغل پس از فارغ التحصيل شدن براي ناشنوايان مورد نياز مي باشد .

4-      با توجه به اهميت تقويت ايمان آگاهانه به خداوند بزرگ و اطلاع از تعاليم اخلاقي و خدا شناسي لازم است كلاسهاي پرورشي و تفريحي سالم براي داشنجويان ناشنوا احداث گردد زيرا اين مسئله عامل مهم تقويت روحي ، فكري ، شخصيتي و اعتماد به نفس آنان و موجب كاهش فشار هاي روحي ، اضطراب و افسردگي و مصون ماندن از انحرافات اخلاقي و رفتارهاي ضد اجتماعي است و نيز تنظيم و اجراي برنامه هاي ديگر مثل برنامه هاي ورزشي و گردشهاي آموزشي مورد قبول امضاء كنندگان ميباشد .

5-      مسئله بيكاري و اشتغال فارغ التحصيلان ناشنوا به عنوان جزئي از مشكلات افراد ناشنوا بايد مورد بررسي قرار گيرد و اقدامات لازم براي جمع آوري اطلاعات در زمينه شغلهاي مناسب براي ناشنوايان و خدمات مشاوره و راهنمايي و حمايتي مسئولين و كانونهاي ناشنوايان انجام پذيرد .

6-      جذب و به كارگرفتن رابط از طرف كانونهاي ناشنوايان و مسئولين در امور و سازمانهاي مختلف كه ناشنوايان نيازمبرم و مهم دارند با دنياي افراد شنوا ارتباط برقرار كنند مانند بانك ، بيمارستان ، مراكز حقوقي و دانشگاه

7-      لازم است مسئولين اجازه ضبط يا فيلمبرداري از دروس شفاهي استادان به وسيله دانشجويان ناشنوا به منظور بهره گيري از آن در خارج از كلاس با كمك اولياء و ديگران را به دانشجويان صادر نمايند.

8-      تهيه جزوه هاي توضيحي و كاملا" قابل فهم دروس براي دانشجويان ناشنوا مورد نياز ميباشد.

9-      اختصاص چند ساعت از وقت استادان به آموزش توضيحي تقويتي دانشجويان ناشنوا در موارد نياز و در صورت امكان با حضور رابط ضروري مي باشد . به علت اينكه اكثر اساتيد براي وقت يا كلاس اضافه تقاضاي بودجه مي كنند از مسئولين تقاضامنديم در اين مورد همكاري نمايند.

10-   قبول اصولي امكان انتقال دانشجويان ناشنوا به ويژه دختران به واحد دانشگاهي محلي اقامت دائمي خود و يا نزديك به آن محل صورت گيرد .

11-   اقدامات حمايتي كانونهاي ناشنوايان از دانشجويان ناشنوا در موارد لازم مثل اجراي قانون حمايتي از معلولان در زمينه معافيت از شهريه دانشگاهي ، از مسئولين مورد انتظار است

12-   سهميه مناسبي جهت ورود به دانشگاه يا ادامه تحصيل در مقاطع بالاتر براي دانشجويان ناشنوا با در نظر گرفتن تعداد زياد آنان در كشور در نظر گرفته شود .

13-   ناشنوايان فارغ التحصيل لازم است در مدارس ناشنوا و اداره آموزش و پرورش استثنائي استخدام شوند زيرا آنان ناشنوايان را بهتر درك مي كنند و مي توانند با زبان اشاره در پيشرفت آنان بكوشند .

14-   امكان استفاده از كامپيوتر و اينترنت براي آموزش ناشنوايان ( تحقيق يا گردآوري اطلاعات ) تحت كنترل و نظارت دولت و ايجاد شبكه ملي براي ارتباط ناشنواي كشور و تبادل نظر فراهم گردد . به اين ترتيب ناشنوايان و مسئولين مي توانند از جديدترين متدهاي آموزش پيشرفته ناشنوايان و امور فارغ التحصيلان معطلع گردند.

15-   مسئولين و كانونهاي ناشنوايان ضروري است جهت فرهنگ سازي تلاش نمايند تا از طريق وسايل ارتباط جمعي ناشنوايان ، فرهنگ و زبان آنان را به جامعه معرفي كنند . خانواده هاي افراد ناشنوا و خود ايشان مي توانند كمك بسزايي در اين مورد بنمايند . به اين طريق دانشجويان در دانشگاه و در محيطهاي كار بهتر پذيرفته مي شوند كه اين مسئله به نوبه خود منجر به پيشرفت و استفاده از توانايي آنان ميشود .

16-   تربيت رابطين تحضصي و به كار گماردن آنان در مراكز آموزش عالي به صورت حرفه اي كه سازمان بهزيستي كشور به عنوان متولي امور توانبخشي ناشنوايان مسئول پشتيباني از اين رابطها و تامين حق الزحمه آنان خواهد بود .                 

از سمت راست به چپ: آقای سجاد بهرامی ( نماینده دبیر همایش و نائب ریس انجمن خانواده ناشنوایان استان آذربایجان غربی و مدیر عامل کانون ناشنوایان شهرستان ماکو ) - خانم توران چراغی - خانم مریم چراغی - خانم معصومه ترابی مقدم ( رئیس کانون ناشنوایان استان خراسان رضوی ) - مهسا قاسم پوری و .................             

                                       مکان : پارک جنگلی شهید زارع ساری

                                               زمان : جمعه ۲۵/۵/۱۳۸۷

                                               ساعت : ۸ صبح الی ۲۰

چهارمين دوره اردوي تفريحاتي كانون ناشنوايان استان مازندران در 25 مرداد 1387 در ساري برگزار خواهد شد. كه شرح تصويري اولين اردوي تفريحاتي در پارك جنگلي نور ، دومين اردوي تفريحاتي در عباس آباد بهشهر  سومين اردوي تفريحاتي در نمك آبرود چالوس برگزار شده بود در ذيل ميآيد :

                      *****  اولين اردوي تفريحاتي در پارك جنگلي نور سال 1384*****     

يك زن جوان در سالن فرودگاه منتظر پروازش بود.
چون هنوز چند ساعت به پروازش باقي مانده بود ، تصميم گرفت براي گذراندن وقت كتابي خريداري كند. او يك بسته بيسكويت نيز خريد.
او بر روي يك صندلي دسته دار نشست و در آرامش شروع به خواندن كتاب كرد.
در كنار او يك بسته بيسكويت بود و در كنارش مردي نشسته بود و داشت روزنامه مي خواند.
وقتي كه او نخستين بيسكويت را به دهان گذاشت ، متوجه شد كه مرد هم يك بيسكويت برداشت و خورد. او خيلي عصباني شد ولي چيزي نگفت.
پيش خود فكر كرد: «بهتر است ناراحت نشوم ، شايد اشتباه كرده باشد.»
ولي اين ماجرا تكرار شد. هر بار كه او يك بيسكويت برمي داشت ، آن مرد هم همين كار را مي كرد. اين كار او را حسابي عصباني كرده بود ولي نمي خواست واكنش نشان دهد.
وقتي كه تنها يك بيسكويت باقي مانده بود ، پيش خود فكر كرد:
«حالا ببينم اين مرد بي ادب چه كار خواهد كرد؟»
مرد آخرين بيسكويت را نصف كرد و نصفش را خورد.
اين ديگه خيلي پررويي مي خواست!
او حسابي عصباني شده بود.
در اين هنگام بلندگوي فرودگاه اعلام كرد كه زمان سوار شدن به هواپيماست. آن زن كتابش را بست ، چيزهايش را جمع و جور كرد و با نگاه تندي كه به مرد انداخت از آنجا دور شد و به سمت دروازه اعلام شده رفت.
وقتي داخل هواپيما روي صندلي اش نشست ، دستش را داخل ساكش كرد تا عينكش را داخل ساكش قرار دهد و ناگهان با كمال تعجب ديد كه جعبه بيسكويتش آنجاست ، باز نشده و دست نخورده!
خيلي شرمنده شد!!
از خودش
بدش آمد . . .
يادش رفته بود كه
بيسكويتي كه خريده بود را داخل ساكش گذاشته بود.
آن مرد بيسكويتهايش را با او تقسيم كرده بود ، بدون آنكه عصباني و برآشفته شده باشد . .