1-  مكررا" دست هاي خود را به خوبي با آب و صابون و يا هر ماده تميز كننده استاندارد ديگراي بشوئيد . 

2- هنگام سرفه و عطسه، بيني و دهان خود را با دستمال كاغذي بپوشانيم .

3- دستمال مصرف شده را فورا" پس از استفاده به طور مناسب دفع كنيم .

4- هنگام احوالپرسي ، از بوسيدن و دست دادن خودداري كنيم .

5-  از تماس دست آلوده با چشم ها و بيني  و دهان خودداري نماييم .

6-اگر در افراد آثار شبه آنفولانزا ديديم ، از آنها حداقل يك متر فاصله بگيرم . فرد بيمار يكروز قبل از بروز علائم و هفت روز پس از علائم ناقل بيماري است و در كودكان نيز اين زمان طولاني تراست .

 پيشگيري از آنفلوانزاي خوكي

1. شستشوي مكرر دست با آب و صابون مدت 15 تا 20 ثانيه و ضد عفوني كردن دستها و حتي بين انگشتتان و زير ناخن ها با پنبه و الكل با ژل هاي ضد عفوني كننده بلافاصله پس از اتمام كار و استفاده از وسايل عمومي مشترك ، وسايل كار ، اسناد و مدارك دست به دست شده ، اسكناس ،......
2. پرهيز از تماس مستقيم و نزديك ( دست دادن يا روبوسي ) با افراد ديگر .
3. پوشاندن صورت ، بيني و دهان در زمان سرفه و عطسه و پرهيز از ريختن آب دهان و ترشحات بيني بر زمين و تخليه آنها در دستمال كاغذي يك بار مصرف و قرار دادن آن در سطل در بسته مخصوص .
4. خودداري از تماس دستهايتان با صورت يا چشم ، بيني و دهان د رمحيط هاي كار ، خارج از منزل و معابر عمومي .
5. خودداري از حضور در مكان هاي پر ازدحام بخصوص در محيط هاي بسته كه امكان عطسه و سرفه در آن زياد مي باشد .
6. رعايت فاصله 5/1 متري از افراد مبتلا به هر گونه آنفلوآنزا و افرادي كه ناخوش هستند و يا تب و سرفه دارند .
7. رعايت عادات بهداشتي خوب شامل خواب و استراحت كافي ، مصرف مواد غذايي مناسب ( مايعات ، ميوه ، سبزي و لبنيات ) و انجام فعاليتهاي ورزش .
8. مراجعه به پزشك در صورت مشاهده هر كدام از علائم زير همانند : تب ، سرفه ، گلو درد ، آب ريزش بيني ، كوفتگي و درد بدن ، سردرد ، لرز ، خستگي ، اسهال ، بي اشتهايي ، تهوع و استفراغ .
9. رعايت كامل نكات بهداشتي در صورت سفر به كشورهاي با شيوع بالاي آنفلوآنزا بخصوص كشور هاي آمريكايي ، اروپايي و آسياي جنوب شرقي و مراجعه و اطلاع به پزشك شركت پس از بازگشت .
10. رعايت موارد ايمني و بهداشتي  برخورد با ميهمانان ارباب رجوع به خصوص پرهيز از تماس ( دست دادن با روبوسي ) و ضد غفوني اشياء مورد تماس با آنها
11. تخيله مرتب سطل هاي زباله و پركردن دايم ظرفهاي حاوي شامپو و مايع دستشويي و تعويض مرتب دستمال كاغذي در قسمتهاي مختلف آشپزخانه ، حمام و سرويس هاي بهداستي .

سرماخوردگی یک بیماری با منشاء ویروسی هست، که در فصل های پاییز و زمستان بیشتر شایع میشه. البته بسیاری این رو به خاطر سرد شدن هوا می دونند و معتقدند که این هوای سرد هست که باعث سرما خوردگی میشه و اصلا اسم این بیماری نیز از همین باور گرفته شده. اما تحقیقات دانشمندان رابطه علمی و دقیقی بین این دو نشون نداده. البته تئوری هایی در مورد علت شایع بودن این بیماری در فصل های سرد وجود داره، یکی از این تئوری ها علت سرماخوردگی در فصول سرد رو این می دونه که در این فصل با وجودی که لباس گرم هم می پوشیم ولی دماغ ما در معرض سرما قرار داره و این سرما توان ایمنی بینی ما رو کم می کنه و باعث می شه تا ویروس از طریق بینی ما به بدن ما نفوذ کنه. سیستم ایمنی بدن با گذشت زمان راه مقابله با ویروس سرماخوردگی رو یادمی گیره به همین خاطر با زیاد شدن سن احتمال ابتلا به سرماخوردگی به خودی خود کمتر میشود.

سرماخوردگی بیماری ساده ای به نظر می رسه که به راحتی با دارو رفع میشه، اما شاید بهتر این باشه که به نحوی جلوی این بیماری شایع در فصل سرد رو بگیریم و از ابتلا به اون پیشگیری کنیم. اگرچه هیچ تضمینی برای این وجود نداره که ما بتونیم جلوی سرما خوردن خودمون رو بگیریم اما رعایت نکات زیر کمک زیادی می کنه تا احتمال ابتلای ما به این بیماری کم بشه :

لطفا" ادامه مطلب را کلیک بزنید ....

گاهي بچه ها از خوردن برخي غذا ها خودداري مي كنند لازم نيست آن غذا خيلي عجيب غريب باشد تا بچه ها از آن بدشان بيايد . گاهي گوجه فرنگي يا لوبيا اين حالت را دارد . البته اين حق طبيعي كودكان است و اجبار كودك به خوردن غذايي كه دوست ندارد كاري نادرست و زيان بار است . براي مثال به زور نگوييد « نصف گوجه فرنگي را بخور » درباره غذاهايي كه بچه ها دوست ندارند بابردباري رفتار كرده و موضوع را جدي نگيريد . بهانه گيري درباره غذا نشانه هايي دارد كه بد نيست آنها را بشناسيد

·         اين نوع بهانه گيري پايان ناپذير است و فهرست غذاهايي كه كودك بهانه گير دوست ندارد و نمي خورد به تدريج زياد خواهد شد تا جايي كه به عنوان مثال فقط نان و مربا مي خورد.

·         اين بهانه گيري حتي ممكن است به بشقاب غذا ، رنگ ليوان و غيره نيز سرايت كند.

·         در واقع كودك بهانه گير سعي دارد از غذا به عنوان ابزاري براي تسلط بر والدين استفاده كند .

و اما راه حل چيست ؟ بايد پيشگيري كرد و مانع پيشامد هاي بعدي و در نهايت مسلط شدن بچه بر شما شد . اما چگونه ؟

1-  اگر فرزندتان ناگهان علاقه اش را به غذايي از دست مي دهد و از خوردن آن امتناع دارد به اين موضوع توجهي نكنيد ، اجازه دهيد آنچه دوست دارد ، بخورد و آنچه را نمي خواهد ، نخورد و پس از اتمام زمان غذا خوردن ، ظرف غذايش را بدون هيچ اشاره و اهميتي برداريد . اگر مشخص كرد كه « من از لوبيا بدم مي آيد » حساسيت نشان ندهيد و چند روز بعد دوباره لوبيا در غذا بريزيد . احتمالا" غذايش را مي خورد چون مي داند علاقه نداشتن او توجه كسي را جلب نكرده و بايد به دنبال راهي ديگر براي جلب توجه باشد .

2-  وقتي كودك به خوبي غذا مي خورد ، از او تعريف و تمجيد كنيد . اگر اصرار داريد كه بچه به خاطر شما يا پدرش سه قاشق بيشتر بخورد بايد آن سه قاشق را ميل كند و هيچ تخفيفي قايل نشويد .

3-  هرگاه متوجه شديد دليل علاقه نداشتن به غذا خاص ، طعم و مزه غذا نيست و تنها احساس نامطلوب غذا در زبان و دهان است و شيوه تهيه را عوض كنيد براي مثال ، اغلب كودكان به هويچ خام بيشتر از پخته علاقه مندند و يا سيب زميني سرخ كرده را به آب پز ترجيح مي دهند . نوع تهيه ي كه دوست دارد را به او بدهيد.

4-  هيچ گاه چند نوع خوراكي را به كودك پيشنهاد ندهيد تا از ميان آنها يكي از برگزينيد زيرا اين كار برايتان درد سرساز است . تا حد امكان براي اعضاي خانواده يك نوع غذا بپزيد . او بايد بداند خانه ، رستوران نيست و گرنه پيام نادرستي از غذا خوردن دريافت مي كند .

5-  اگر فرزندتان غذايش را نمي خورد ، او را تا اتمام غذا سر سفره يا ميز ننشانيد و بهتر است با او سازش كنيد يعني بگوييد « سه قاشق از غذا تو بخور بعد مي تواني بروي » كوتاه نياييد و سه قاشق را جدي بگيريد . نگران نباشيد و باور كنيد فرزند شما با يك وعده غذا نخوردن از گرسنكي نمي ميرد و يا سوء تغذيه نمي گيرد . پس باقي مانده غذايش را نخوريد و يا به او شكلات و بيسكويت ندهيد . چون بايد بداند اگر غذايش را نخورد چيزي ديگري به جاي غذا به وي داده نخواهد شد .

قابل توجه مناطق شمال كشور

با توجه به اينكه حدود 70 كشور در دنيا با بيماري آنفلوآنزاي پرندگان دست به گريبان هستند . متاسفانه در ميان 15 همسايه ما چهار كشور بيماري را در انسان گزارش كردند كه آخرين آنها پاكستان بود كه تقريبا" دو روز پيش گزارش يك فوت انساني داشت در ميان همسايه ي ما نيز تقريبا" غير از يك كشور همه كشورها گزارش بيماري داشته اند . كشور ما در كانون خطر قرار دارد ، اين موضوع يك خطر واقعي است و ما نمي توانيم انكار كنيم كه اين خطر وجود دارد .

از هموطنان مي خواهيم در جاهايي كه پرنده نگه مي دارند اقدامات لازم را براي جلوگيري از تماس اين پرنده ها با پرندگان مهاجر انجام دهند . اين اقدام به ويژه در مناطق شمالي كشور بسيار مهم است . همچنين از كساني كه با پرندگان سرو كار دارند مي خواهيم در برابر هرذره اي كه از پرندگان جدا مي شود به ويژه در موقع پريدن پرنده و ذبح پرندگان محافظت هاي لازم را داشته باشند و از ماسك استفاده كنند و از ذبح پرنده در خانه ها اكيدا" خودداري كنند پرندگان بومي به ويژه اردك اين زمينه را دارند كه حتي با وجود آلودگي علامت نداشته باشند . اگر به اين نكات دقت كنيم مي توانيم كشور را حفظ كنيم ....

جهت پيشگيري از ابتلا به سرماخوردگي و آنفلوآنزا مي توان از راهکارهاي زير استفاده کرد:

در ايالت جيانگ يوي چين ، جايي كه كمتر كسي به آن راه يافته است ، روستاي كوچك با يك خانواده بسيار بزرگ وجود دارد . صرف نظر از جمعيت اين خانواده ، آنچه تا كنون موضوع تحقيقات گسترده در اين خانواده شده است ، وجود افت شنوايي و راثتي است كه نسل به نسل در اين خانواده منتقل شده است . پس از حدود بيست سال تحقيقات ژنيتكي باليني و مكلولي ، متخصيص اخير موفق شدند تا ويژگي باليني ، فنو تيپ ها و ژن هاي جهش يافته اي كه باعث اين افت شنوايي شده اند را مشخص كنند . براساس يافته هاي پرفسور زينگ كوان از بيمارستان جيانگ يو ، تحقيقات برروي اين خانواده در سال 1983 ميلادي شروع شد . در آن زمان نامه اي بدست آنها رسيد كه نشان مي داد در دهكده اي دور افتاده و كوچك ، خانواده اي بزرگ وجود دارد كه اعضاي آنها به دليل ناشناخته اي ، مبتلا به كم شنواي هستند . طبق گفته هاي پرفسور زينگ كوان ، در آن زمان چهار نسل از اعضاي اين خانواده در قيد حيات بودند و اطلاعات دو نسل ديگر از آنها نيز از طريق افراد مسن تر پيگيري شد . تحقيقات اين گروه نشان داد كه در ميان 507 نفر اعضاي اين خانواده طي شش نسل ، تعداد 1327 نفر از آنها در كودكي يا برزگسالي كم شنوايي داشته اند . از آنجايي كه به دنبال ناشنوايي ، زندگي براي اين افراد كسل كننده و بي محتوا شده بود ، بسياري از آنها ، از نظر شخصيتي نيز دچار مشكلات عديده اي شدند .

متخصصين همچنين دريافتند كه افرادي كه از طرف مادري به اين خانواده تعلق داشتند ، به شدت به آنتي بيوتيك هاي آمينو گليكوزيد حساس بودند . آمينو گليكوزيدها ، گونه اي از آنتي بيوتيك ها هستند كه عموما از طريق وريد يا به شكل عضلاني براي درمان عفونت هاي شديد با كتريال به كار مي روند «« نظير جنتامايسين ، كانامايسين و استرپتومايسين »»  مقدار ( دوز ) منطقي و مجاز هر از يك اين آمينو گليكوزيدها براي يك فرد عادي ضرر خاصي ندارد ، اما براي اعضاي اين خانواده مي تواند منجر ناشنوايي گردد .

يافته قابل توجه ديگر وجود نوعي جهش زني دوگانه ( دو تايي ) پنج از DNA mt  است كه از ويژگي هاي ژنيتكي منحصر به فرد اين خانواده مي باشد . در حال حاضر اين خانواده ، پر جمعيت ترين خانواده ناشنواي جهان است .

    1- قرار دادن دانش آموز فعال و جدي و کم حرف در کنار دانش آموز ناشنوا تا اندکي از بار معلم در کلاس کاسته شود و دانش آموز ناشنوا بتواند از نوشته ها و مطالب او استفاده کرده و اشتباهات خود را اصلاح کند.
    2- توجه به محل نشستن دانش آموز به طوري که چهره معلم در نور باشد و به صورت دانش آموز نور بتابد ( در محل آفتاب نباشد ) چرا که آنها از توانايي بصري خود فوق العاده استفاده مي کنند. دانش آموز در جايي در کلاس بنشيند که معلم همانجا روبروي او قرار دارد و دانش آموز بتواند چرخش کند و با نگاه خود معلم را تعقيب کند. (چرا که او فقط با نگاه به معلم و لب خواني مي تواند از صحبت هاي معلم استفاده ببرد.)
    3- به حداقل رساندن عوامل سمعي و بصري که باعث حواس پرتي مي شود. مثل نور مزاحم آفتاب، سر و صداهاي راهروها و کلاس ها که از طريق سمعک به گوش او منتقل شده و موجب آزار او مي شود.
    4- اگر معلم به طور طبيعي صحبت کند و شمرده و رو در رو ( چهره به چهره ) عمل گفتارخواني توسط کودک ساده تر خواهد بود.
    5- معلم بايد توجه داشته باشد که ديدن چهره و حرکات بدني او به وسيله دانش آموز ناشنوا بسيار اهميت دارد ولي معمولارو به تخت سياه هنگام تدريس صحبت کردن، عادت اغلب دبيران است و اگر اين عادت به حداقل برسد؛ بهتر است چرا که اغلب دانش آموزان ناشنوا با چشمان خود صحبت هاي معلم را درک مي کنند نه با گوش خود.
    6- تشويق کردن آنها به شرکت در فعاليت هاي گروهي؛ چون آنها از صحبت هاي ناقص خود و عدم درک صحبت هاي همسالان خود ناراحتند.
    7- از آنها در پاسخ دهي به سوالات کتبي و شفاهي، جملات ساده و کوتاه بخواهيم چرا که آنها توانايي بيان جملات بلند و مشکل را ندارند.
    8- اغلب بچه هاي ناشنوا در کلاس عادي تقليد کنندگان خوبي هستند؛ مطلبي را نفهميده به همراه جمع مي خندند و يا دست خود را بلند مي کنند و به اين نحو مي خواهند مشکل خود را لابه لاي حرکات بچه ها پنهان کنند. معلم بايد اطمينان پيدا کند که دانش آموز منظور و مقصود او را درک کرده است.
    9- مطالب مهم آموزشي را تکرار يا روي تخته به زبان ساده بنويسد.
    10- تا حد امکان آموزش ها را بصري کنيد و به صورت عکس، فيلم، نقشه و ... همراه کنيد.
    11- تشويق آنان به مطالعه کتب داستاني و قصه. (جهت افزايش خزانه لغات)

    علايمي که معلم کلاس عادي بايد به آن توجه کند
    1- هر کودکي که رفتارهايي که نشانگر اختلالات رفتاري، آشفتگي هاي عاطفي يا عقب ماندگي هاي ذهني است را نشان مي دهد در درجه اول بايد به متخصص شنوايي ارجاع شود.
    2- کودکاني که دچار مشکلاتي در زمينه درک زبان محاوره اي و يا گويايي هستند بايد جزء کساني شمرده شوند که دچار مشکلات شنوايي هستد.
    3- کودکي که بي توجه به نظر مي رسد يا در خود فرو رفته، ممکن است دچار نقص شنوايي باشد چنين کودکي چون قادر به شنيدن و درک سخنان معلم نيست نمي تواند از دستورات وي پيروي کند.
    4- کودکي که دچار نقص شنوايي خفيف است ممکن است اغلب گيج و حواس پرت باشد، بخصوص در مواقعي که صداهاي اضافي در داخل يا خارج کلاس وجود دارد.

1- بعدازظهر به خريد برويد :

بهترين زمان براي خريد چكمه و پوتين ، بعدازظهر است چون پا ها صبح ها كوچك تر هستند . در طول استراحت چند ساعت در شب ها ، پاها اندكي كوچك تر از اندازه واقعي خود به نظري مي آيند بنابراين اگر شما چكمه اي را صبح امتحان كرديد و اندازه پاي شما بود ، ممكن است هنگام عصر برايتان تنگ شده باشد . بهترين زمان براي خريد چكمه بعدازظهر است كه بتوانيد چكمه اي را تهيه كنيد كه اندازه پايتان باشد و بعدها پايتان را نزند و دچار درد سر نشويد.

2- يك شماره بزرگ تر بخريد :

 در فصل زمستان اغلب داخل چكمه ، جوراب ضخيم پشمي يا حوله اي مي پوشيد . بنابراين هنگامي كه براي خريد چكمه مي رويد . آن را نيم يا يك شماره بزرگتر بخريد تا چكمه و پوتين جديدتان پاهايتان را نزند و به راحتي بتوانيد جوراب مورد نظرتان را درون كفش بپوشيد و احساس گرما كنيد .

3- پوتين هاي خيس را كنار شوفاژ نگذاريد :

بعضي ها وقتي پوتين هايشان در اثر راه رفتن در برف و يخ خيس مي شود آن را كنار شوفاژ مي گذارند تا خشك شود ولي با كمال تعجب خواهند ديد پس از خشك شدن ، شوره هاي نمك روي كفش باقي مانده و ظاهر نازيبايي به آن مي بخشد . براي خشك كردن چكمه تان چند ورق روزنامه باطل دور آن بيچيد و بگذاريد يك صبح تا شب باقي بماند . روزنامه رطوبت كفش را به خود جذب كرده و آن را خشك خواهد كرد بدون اينكه كفش تان شوره بزند . شما مي توانيد با محلولي از آب و سركه نيز شوره هاي كفش تان را پاك كنيد و سپس با پارچه اي پنبه اي مرطوب آن محلول و شوره را از روي چكمه تان بزداييد و سپس چكمه تان را واكس بزنيد .

4- نگذاريد ساق چكمه هايتان خم شود :

عيب چكمه هاي ساق بلند اين است كه محض اينكه چكمه ها را از پاهايتان بيرون مي آرويد ساق آن به يك طرف خم مي شود و ممكن است ساق چكمه ترك بردارد و يا از شكل اصلي خود خارج شود . براي جلو گيري از اين كار شما بايد براي چكمه هاي ساق بلند تان قالبي از روزنامه يا لويه هاي مقوايي خريداري كنيد . مي توانيد لوله هاي مقوايي را از پارچه فروشي ها بگيريد و يا چند روزنامه را لوله كنيد و درون ساق پوتين جاي دهيد تا عمودي در جا كفشي باقي بمانند.

5- پوتين عاج دار بخريد :

 پوتين يا چكمه اي كه براي فصل سرد سال مي خريد ، بايد كفش عاج دار يا شيار دار باشد تا در برف و يخ ليز نخوريد . اگر ته پوتين شما اين خضوصيت را ندارد ، مي توانيد كف آن ، كفي شياردار بچسبانيد و يا با يك عدد ورق سمباده زبر ، كف كفش را سمباده بكشيد تا زبر شود .

دراهميت حس شنوايي براي انسان اين گفته «هلن كلر» گوياتر از هرسخني است . او كه با وجود نابينايي و ناشنوايي يكي از موفق ترين افراد استثنايي است ، مي گويد: « اگر اين فرصت به من داده مي شد كه يكي از دوحس خود را بازيابم، ترجيح مي دادم نابينا بمانم ولي بشنوم. »
عمده ترين مسائل ناشنوايان مشكلات ارتباطي و زباني است ، چرا كه نخستين مرحله ارتباط گفتار است. كودكان عادي بطور طبيعي درمحيطي پراز زبان كلامي احاطه مي گردند و با تمرين و تعميم صدا به اشيا و موقعيتها، زبان را مي آموزند. در كودكان ناشنوا ، فهميدن و درك معاني از طريق ديدن حادث مي شود. مشكلات ارتباطي آثار رواني و رفتاري نيز بر ناشنوايان به جا مي گذارد. افراد ناشنوا ويژگيهاي رفتاري مشتركي دارند كه به نقص شنوايي مربوط مي شود و تا حدي با ويژگيهاي ساير افراد جامعه متفاوت است، زيرا شنوايي يكي از حياتي ترين توانمنديهاي حسي است كه مي تواند بعضي از تواناييهاي انسان را در سازگاري با محيط تحت الشعاع قرار دهد. درمورد زبان بايد با كودكان ناشنوا آرام و شمرده صحبت كرد تا او براي فهم كلمات آنها را از نوع حركت و ژست لبها بخواند و به عبارتي چشم او كار گوش را كرده و كلام را لب خواني كند.  
لب خواني و زبان اشاره عمده ترين محورهاي ارتباطي ناشنوايان است . روش تكلم براي ناشنوايان نخستين بار توسط « جان پابلو » مطرح شد و او روش لب خواني را در آموزش ناشنوايان مفيد و مؤثر دانست و آن را يك هنر به شمار آورد. قبل از او ناشنوايان صرفاً با زبان اشاره با يكديگر ارتباط برقرار مي كردند كه محدوديتهاي فراواني بويژه در ارتباط با افراد عادي داشت ولي با استفاده از اين روش و در ارتباط با افراد عادي آنان از طريق لب خواني مفاهيم را درك مي كنند. بنابراين بايد ضمن درگيرنمودن آنان در فعاليتهاي اجتماعي ، محيطي با كمترين محدوديت ارتباطي را براي آنان فراهم آورد. نحوه رفتار اعضاي خانواده و جامعه با كودك ناشنوا در رشد عاطفي و سازگاري اجتماعي و آمادگي آموزش مهارتهاي زباني و تحصيلي بسيار مهم و تعيين كننده است.  
خانواده و اجتماع، ضمن پذيرش واقع بينانه مشكل فرد ناشنوا بايد در جهت ياري رساندن به او براي پرورش استعدادها و تواناييهايش مساعدت نمايند. وضعيت مطلوب براي يك ناشنوا استفاده از مواهب و موقعيتهاي در دسترس افراد عادي درحد امكان است.  
درتربيت كودك ناشنوا و كمك به رشد او ، وظيفه اصلي برعهده خانواده است. بايد وضعيت واقعي كودك پذيرفته شود و ضمن آنكه احساسات خود را كنترل مي كنند، بهترين اقدام را در جهت كمك به وي برگزينند .قبول ناشنوا از طرف خانواده و اجتماع و شناخت تفاوتهاي او و كنارآمدن با آن نيازمند عشق و علاقه، صبر و حوصله و برخورد منطقي است. جامعه نيز درقبال ناشنوايان مسؤوليت مهم و خطيري دارد.
درحال حاضر درابعاد رواني ، اجتماعي و آموزشي ناشنوايان ، مطالعات و تحقيقات گسترده و وسيعي صورت گرفته و يا در حال انجام است و افقهاي روشني درجهت رشد و تعالي ناشنوايان پيش روي آنان است.

قدم اول : مسئول باشيد.

قدم دوم : اول و آخر هر كاري را بررسي كنيد.

قدم سوم : امور مهم را در اولويت قرار دهيد.

قدم چهارم : تساوي جوياني فكر كنيد.

قدم پنجم : ابتدا سعي نماييد ديگران را درك كنيد سپس ديگرانم شما را درك كنند.

قدم ششم : همكاري داشته باشيد.

قدم هفتم : اره را تيز كنيد.

                               برگرفته از كتاب هفت قدم در راه موفقيت نوجوانان  

                                              نویسنده : شال کاوی

                                         چگونه افراد ناشنوا، می‌شنوند؟

بعضی از مردم بر این باور هستند که زندگی بدون اصوات ( صداها ) غیر قابل تصور مي‌باشد. اما ناشنواها با بی‌اعتنایی نسبت به این مسئله‌، براین باورند که زندگی بدون شنيدن اصوات نه تنها محال نيست بلكه زیباست.
نيز ممکن است عبارت زیر برگرفته از تجربیاتی باشد که نشان می‌دهد چگونه می‌توان با اشارات تصویری (دیواری( ( Visual ) زندگی کرد :

زبان‌های اشاره

بسياری از مطالعات زبان شناسان حاکی از آن است که زبانهای اشاره همچون زبان‌های گفتاری دارای ساختار دستوری نحوی و قواعد مربوط به خودشان مى‌باشند.
زبان‌های اشاره در ميان کشورها:
زبان‌های اشاره همچون زبان‌های گفتاری جهانی و بين‌المللی نيستند. به طور کلی هر زبان اشاره در هر نقطه از دنيا با يکديگر متفاوت است.
به عنوان مثال American Sign Language يعنی زبان اشاره آمريکايی که فقط در آمريکا و کانادا مورد استفاده قرار می‌گيرد. با وجود تسلط فرد ناشنوا به زبان اشاره ملی خويش پيشرفت بيشتری در زبان دوم نسبت به فرد شنوای مسلط به زبان دوم خواهد داشت، زيرا فرد ناشنوا با کمک زبان اشاره ايما و اشاره و حرکات بدن body lauguage و gesture بهتر و راحت‌تر می‌تواند با فرد ناشنوای بيگانه ارتباط برقرار کند.

سيستم ای زبان اشاره :
سه نوع سيستم زبان اشاره وجود دارد: 
۱-  زبان اشاره شخصی ( خانوادگی )

- پيش از صحبت كردن با افراد ناشنوا، توجه آنان را به خود جلب كنيد تا هيچ نكته‌ای را از صحبتهای شما از دست ندهند.
- اطمينان حاصل كنيد تا به هنگام صحبت چهره شما را ببينند و در هنگام صحبت كردن نور كافی به چهره شما بتابد. جلوی پنجره و پشت به نور نايستيد، زيرا نور اطراف باعث می‌شود چهره شما تاريكتر به نظر آمده و ديدن چهره‌تان برای افراد ناشنوا مشكل شود.
- به هنگام صحبت كردن با تكان دادن دستهايتان يا نگه داشتن فنجان نوشيدنی جلوی لبها، سيگار كشيدن يا جويدن آدامس، دهان و لبهای خود را پنهان نكنيد.
- به هنگام صحبت كردن سر خود را راست و مستقيم نگاه داريد و به مخاطب ناشنوا نگاه كنيد.
- شمرده و واضح صحبت كنيد اما فرياد نزنيد، زمانی كه در جمعی صحبت می‌كنيد صحبت را برای هر دو طرف كناری خود تكرار كنيد تا وجود ديگر افراد را در جمع يادآور شويد. سعی كنيد هم زمان با فرد ديگری غير از مخاطب ناشنوا صحبت نكنيد، زيرا لبخوانی همزمان دو فرد غيرممكن است.
- سعی كنيد از راه دور يا اتاقی ديگر با فرد ناشنوا صحبت نكنيد.
- پيش از صحبتهای مخاطب ناشنوای خود، شروع به صحبت نكنيد.
- در حركت لبهای خود اغراق نكنيد، زيرا اين عمل لبخواني را مشكل تر می‌سازد.
- استفاده از ژستها و اشارات به شما کمک می‌كند تا معانی مورد نظر را راحت تر منتقل كنيد.
- فرد ناشنوا را تنها رها نكنيد، به آنها بگوييد در چه مواردی صحبت می‌كنيد تا شانس بيشتری برای فهميدن صحبتهای شما داشته باشند، در صورت لزوم صحبتهای خود را بر ايشان تكرار كنيد.
- فقط يك كلمه را تكرار نكنيد، كل جمله را برای او بگوييد.
- صبر داشته باشيد لبخوانی امر مشكلی است، مشكل آنان را درك كنيد.
- هيچ وقت نگوييد (هيچی!)، (چيزی نبود)، افراد ناشنوا معمولا در ارتباطات دچار مشكل‌اند و از گفتگوی جمعی كنار گذاشته می‌شوند. اما تمايل دارند از موضوع صحبت آگاه شوند.
- در حاشيه بودن در يك گفتگوی جمعی، احساس تنهايی غريبی را به دنبال دارد، لطفا هرگز افراد ناشنوا را در حاشيه قرار ندهيد

زبان اشاره كودك چيست ؟

زبان اشاره كودك ، استفاده از حركات نماديني است كه ارتباط كلامي شما را با فرزندتان تقويت مي كند  همه

انسانها به طور طبيعي از اين حركات نمادين استفاده مي كنند، مثلا" زماني كه كودك شما دستهايش را به سمت بالا مي آورد، مي فهميد كه مي خواهد او را در آغوش بگيريد، يا وقتي به چيزي اشاره مي كند، مي خواهد توجه شما را به آن جلب كند.

استفاده از  اين حركات نمادين نه فقط كاملا" طبيعي است ، بلكه انجام ندادن  آنها بسيار دشوار است. براي اين كه از دست هاي خود استفاده نكنيد بايد روي آنها بنشينيد ، و به احتمال زياد در حين توضيح آدرس، دائما" سرتان را به اين طرف و آن طرف حركت خواهيد داد ( مثلا" به سمت چپ به طرف پمپ بنزين بپيچ و بعد به سمت راست به طرف فلان خيابان).

به همين ترتيب، اگر شما هنگامي كه مي خواهيد با كودكتان ارتباط بر قرار كنيد ، براي نشان دادن كلماتي خاص از حركاتي مخصوص استفاده كنيد ، كودك شما هم از همان حركات استفاده مي كند و ارتباط بهتري ميان شما و او برقرار مي شود.